Even alles weer eens op een rijtje zetten

 Altijd permanent is alles nieuw doordat het verleden naar de toekomst verlangt

Vermits tijd een meetkundig iets is, een verstandelijk instrument om ons te helpen te interpreteren, kan je van uit het punt NU het beste observeren.  Indien je aanleg en kennis genoeg hebt om te volgen wat er allemaal op elk domein aan evoluties aan het gebeuren zijn is het nog de kunst om daar heel rustig kunnen onder te blijven.  Terwijl de bommen om je hoofd tot op je TV ontploffen, X bij Y weg gaat en je de onzin uit allerhande media haalt, bedrijven mekaar stuk concurreren en vele mensen in een sleur op allerlei vlakken zitten; heb je ook nog het persoonlijke stuk in je leven te begrijpen en er emotioneel invulling (in-voeling) aan te geven; te werken om den brode, te schrijven, de artistieke vruchten van anderen te volgen…en gelukkig te genieten van de natuur en alles wat dit stuk van jezelf eigenlijk, te bieden heeft.

Op velerlei domeinen in het persoonlijke leven van mensen is ingaan op de achtergronden van de negatieve emoties die men met zich draagt, veel te zwaar.     Er zouden veel minder emotionele problemen in mensen hun innerlijk en tussen mensen onderling zijn indien men de vreugde in zijn eigen innerlijk zou ontdekken en van daar uit de kracht zou vinden om met mekaar van uit goede wil om te gaan.  Mekaar te vergeven en het positieve in mekaar aan te moedigen. Soms is dat bijna helemaal onmogelijk dat vergeven bijvoorbeeld omwille van het feit dat men in de eigen leugens ter bescherming van de eigen fouten blijft geloven.  Fouten zijn beslissingen die niet in de lijn liggen van wat positief voor je is…als je er niet van leert dan ga je gewoon verder leven in functie van het jezelf fout afreageren tegen over anderen. Nu kan het zijn dat de oorzaak van je negatieve attitude een paar generaties of langer terug gaat en zich op een genetische en opvoedkundige manier door de soms barre omstandigheden van de geschiedenis in stand houdt. Goed met mekaar omgaan is de beste garantie op een eerlijk en gelukkig leven vol goeie herinneringen.  Terugdenkend aan sommige ervaringen uit mijn leven tussen mensen en hun persoonlijke emotionele problemen merk ik wel dat niet alles met innerlijke tevredenheid en goede wil op te lossen is.  Soms is de aversie, de tegengoesting in bepaalde mensen nauwelijks te overwinnen, alhoewel in het geval van diegene die er qua wijsheid en groei het meeste baat bij zou hebben er op zou voor uit gaan indien hij de dingen beter zou snappen.  Het lijkt dan wel of er genetisch onafgewerkte verhalen bezig zijn waar je als goedwillend mens toch niet tegen op kunt.  Dan heb je gewoon te maken met een wezen met bij wijze van spreken een DNA combinatie die nu eenmaal zo in mekaar zit en de erfenissen uit het verleden vertegenwoordigt en tegelijkertijd de evolutie in de relaties van de verwekkers symboliseert. In conflicten iedereen wel zijn waarheid meegeven, maar hen er toch op wijzen dat er altijd nog hoop is, indien ze zelf zouden willen.

Al zouden mensen indien ze door de samenleving meer kansen op een zinvolle job en goed inkomen geboden werden er ook op emotioneel vlak op vooruit gaan…dat zou zelfs niet altijd toereikend zijn.  Mensen moeten op alle vlakken meer leren samenwerken…of ze zullen blijven uitgebuit worden door de zweep van het systeem van het speculatiekapitaal en zijn in meerderheid onzinnige bezigheden.  Om te kunnen leven heb je geen miljarden auto’s, 95 soorten mayonaise, militaire industrie, honderden financiële producten en een Star Wars games cultuur nodig.  Geen politiek systeem dat de mensen wil doen blijven geloven dat er niet genoeg ‘geld’ is, terwijl het eigenlijk om de digitale waarden 0 en  I gaat die je kan aanwenden en verdelen zoals je wil.  Mensen worden eigenlijk afgehouden van te doen wat ze graag willen.  Zonder dat de ecologische grenzen overschreden worden is er heel veel mogelijk.  We kunnen geen struisvogels blijven terwijl Baron Oorlog en Master Grote Poen regeren.

Ach wat.  Vergeet het negatieve, rakel het niet op en richt je op toekomstige positieve projecten.  Persoonlijk en Collectief.  op de octo filoview photo " soms onthouden we alleen de dialogen die we niet verstaan", (maar leve toch de leuke, humoristische en zo meer ) 

Het leven is voor een groot stuk het beheren en leren uit innerlijke, intermenselijke en samenlevingsconflicten

We steken daar zoveel tijd in dat er minder tijd voor genieten over blijft.  Terwijl ik geniet van de 44ste of zo, leesbril van vijf euro en onlangs meer, want de twee vorige zijn niet scherp genoeg meer ga ik eens samen vatten hoe dit denkmoment met schrijfmotief in mekaar zit en welke uitdagingen het me stelt. Telkens je uit de stroom van dingen die je emotioneel aangrijpen stapt en alles van uit een onverschillig evenwicht probeert te benaderen en er voor de zoveelste keer versterkt uitkomt en kijkt hoe het verder moet, kom je als schrijver filosoof op een moment als dit dat het bewustzijn van het al je weer omarmt en je je laat drijven op een intuïtie, een muze, een moeten en toch een ontmoeten met die kracht in je die wil mededelen wat zal meegedeeld worden aan iedereen die oprecht naar de zinnen van ’t bestaan zoekt.

Indien je daar niet te abstract wil over blijven doen moet je ook van je hogere bewuste ingevingen naar de oppervlakkige verstand- en gevoelsverhoudingen tussen mensen afzakken en zo weer naar boven of omgekeerd.

Op tijd een aantal illusies laten varen. Zelfs als het om diegenen gaat die normaal het kortste bij je staan.  Zijn ze niet, familieleden bijvoorbeeld of zogenaamde vrienden; bij gebrek aan levensvreugde te zeer in de ban van de god van de moderne samenleving, het ‘geld’ en zien ze hun medemensen niet teveel als middelen om hun eigen kleinburgerlijke doeltjes te bereiken ?  Vele artiesten bijvoorbeeld kennen dat, een categorie mensen rondom hen die geen oog hebben voor hun kunstenaars bezigheden; voor zinvolle politieke boodschappen, geen zin ook in verdieping van de dingen waar ze zelf emotioneel mee zitten en die hen belet van het leven echt op een waardevoller manier te gaan beleven.

Vele familie bijeenkomsten op ’t eind van ’t jaar verzanden in een soort dialogen of zwijgzaamheid waar een normaal mens van goede zijn warm hart naar anderen toe dreigt van te verliezen.   Wees toch gewoon de aardige man of vrouw in jezelf en wordt weer wat meer kind in de beste betekenissen van het woord.

’t Rare van het leven is dat alle dingen die je overkomen, ook de minder aangename je toch in veel gevallen op de weg zetten die je eigenlijk te gaan hebt. Al voor de eerste straling het eerste atoom maakte, was de innerlijke vreugde er misschien al en als het dan toch moet, laat ons die in onze strijd tegen eigenlijk dierlijk verdriet, maar ‘God’ noemen als je die naam in Uw filosofische wereld dan toch nodig hebt.

Herinneringen aan momenten

Verschillende terugblikken aan mensen die je op de weg zetten naar andere mensen, inclusief diegene die de moeder van je kinderen wordt bijvoorbeeld.           Je mag verliefd zijn zoveel als je wil, je hebt er echt nog geen idee van wat voor wezens diegenen die je gaat helpen op de wereld zetten, eigenlijk wel zijn en zullen worden.  Veel hangt af van de verhalen van vroeger hoger de stamboom in, maar hoe kan je die achterhalen ?  Bovendien vond de jeugd en vindt de jeugd die eigenlijk niet zo belangrijk meer, later met wat geluk is er hier en daar een personage in het hele levensechte boek van je leven die het hele plaatje van wat was, is en niet kon zijn en het waarom van dat alles begrijpt.  Zoals muziek op een CD zeg maar ‘ligt te wachten’ om gespeeld te worden, zo zijn al die mogelijke combinaties in het DNA van onze geslachtscellen de bezielde materie die klaar is om combinaties met andere aspecten van andere persoonlijkheden aan te gaan.  Niet zomaar iedere combinatie…miljoenen spermatozoïden bestormen een eicel, één mag of kan binnen.  Magisch gebeuren, wetenschappelijk gezien al heel ingewikkelde ‘materie’.  De aard en gedragingen van het nieuwe personage, onvoorspelbaar, maar ingevuld met de jaren, boeiend.  Maar…gaat het wel om een nieuw personage…of een combinatie van vorige gegevens ?  Hebben we niet onbewust al deel uitgemaakt van een vorige combinatie in een andere tijd en kunnen we niet in een bepaalde toekomst via de vertakkingen in de genetica ergens onbewust of bewust onder een andere vorm opduiken in een ander soort scenario ?  Alleszins logischer dan de oplossingen waar godsdiensten mee komen. 

Betracht te zoeken naar mensen met een eerlijke ziel, naar een man of vrouw die je echt waardig is en niet teveel nog gevangen zit in emotionele modder allerhande…geen verwijt of laagdunk, we komen nu eenmaal uit de modder nog van in de tijd van de reptielen die aan het water waren ontsnapt.  Sommige mensen gebruiken nog teveel dat laaggevoelige reptielenstuk in hun brein en hebben weinig invoelingsvermogen, je kan er als sensueel ingestelde mens nogal eens meer last dan vreugde mee beleven.  Anderen zijn dan weer zo mals dat ze niet aan rationeler denken toekomen.  Prijs jezelf gelukkig als je vrienden, vriendinnen in het leven komt die de twee kunnen combineren en op een levensbeschouwelijk niveau brengen…om van daar uit  “interpretaties van gebeurtenissen en emoties en gevoelens echt als een levensopdracht te kunnen ervaren” (naar één van mijn fotofilosofie teksten, zie ook de overige nu al 120 of zo en mediteer er over).

Uiteindelijk, indien je zo iemand in het begin van je leven nog niet vond, zal hij of zij wel opduiken naarmate je de ware toedracht rond jouw leven en dat van anderen uitgevist hebt en iemand tegenkomt die op een andere manier in essentie ongeveer hetzelfde in het leven overkomen is en die ook met de onrijpe gevolgen van die generatieverhalen geconfronteerd wordt, nog merkbaar in hoe de generatie die jullie zelf hebben verwerkt onrijp op jullie persoonlijke inzet en verdienste reageert.  Een hele dobber om dat allemaal emotioneel op te vangen.  Samen gaat dat jullie beter af.  Een mens moet veel gezaag en zever kunnen verdragen, zalig iemand met wie je zonder die dingen eendrachtig leven kan.  Eensgezind zijn, belangrijk.  Velen waren nu eens gezin.  Pijnlijke situaties, veel zou onder mekaar op te lossen of vermijdbaar kunnen zijn, leiter is het leven ook lijden.  Aan U allen de opdracht om daar aan uit te raken.   Een mens heeft soms ten onrechte veel te verduren, maar dat hoeft niet te lang te duren.  Misschien net zolang tot je inspiratie hebt om er over te schrijven.

De commentaren zijn gesloten.