• Even alles weer eens op een rijtje zetten

     

    Altijd permanent is alles nieuw doordat het verleden naar de toekomst verlangt

    Vermits tijd een meetkundig iets is, een verstandelijk instrument om ons te helpen te interpreteren, kan je van uit het punt NU het beste observeren.  Indien je aanleg en kennis genoeg hebt om te volgen wat er allemaal op elk domein aan evoluties aan het gebeuren zijn is het nog de kunst om daar heel rustig kunnen onder te blijven.  Terwijl de bommen om je hoofd tot op je TV ontploffen, X bij Y weg gaat en je de onzin uit allerhande media haalt, bedrijven mekaar stuk concurreren en vele mensen in een sleur op allerlei vlakken zitten; heb je ook nog het persoonlijke stuk in je leven te begrijpen en er emotioneel invulling (in-voeling) aan te geven; te werken om den brode, te schrijven, de artistieke vruchten van anderen te volgen…en gelukkig te genieten van de natuur en alles wat dit stuk van jezelf eigenlijk, te bieden heeft.

    Op velerlei domeinen in het persoonlijke leven van mensen is ingaan op de achtergronden van de negatieve emoties die men met zich draagt, veel te zwaar.     Er zouden veel minder emotionele problemen in mensen hun innerlijk en tussen mensen onderling zijn indien men de vreugde in zijn eigen innerlijk zou ontdekken en van daar uit de kracht zou vinden om met mekaar van uit goede wil om te gaan.  Mekaar te vergeven en het positieve in mekaar aan te moedigen. Soms is dat bijna helemaal onmogelijk dat vergeven bijvoorbeeld omwille van het feit dat men in de eigen leugens ter bescherming van de eigen fouten blijft geloven.  Fouten zijn beslissingen die niet in de lijn liggen van wat positief voor je is…als je er niet van leert dan ga je gewoon verder leven in functie van het jezelf fout afreageren tegen over anderen. Nu kan het zijn dat de oorzaak van je negatieve attitude een paar generaties of langer terug gaat en zich op een genetische en opvoedkundige manier door de soms barre omstandigheden van de geschiedenis in stand houdt. Goed met mekaar omgaan is de beste garantie op een eerlijk en gelukkig leven vol goeie herinneringen.  Terugdenkend aan sommige ervaringen uit mijn leven tussen mensen en hun persoonlijke emotionele problemen merk ik wel dat niet alles met innerlijke tevredenheid en goede wil op te lossen is.  Soms is de aversie, de tegengoesting in bepaalde mensen nauwelijks te overwinnen, alhoewel in het geval van diegene die er qua wijsheid en groei het meeste baat bij zou hebben er op zou voor uit gaan indien hij de dingen beter zou snappen.  Het lijkt dan wel of er genetisch onafgewerkte verhalen bezig zijn waar je als goedwillend mens toch niet tegen op kunt.  Dan heb je gewoon te maken met een wezen met bij wijze van spreken een DNA combinatie die nu eenmaal zo in mekaar zit en de erfenissen uit het verleden vertegenwoordigt en tegelijkertijd de evolutie in de relaties van de verwekkers symboliseert. In conflicten iedereen wel zijn waarheid meegeven, maar hen er toch op wijzen dat er altijd nog hoop is, indien ze zelf zouden willen.

    Al zouden mensen indien ze door de samenleving meer kansen op een zinvolle job en goed inkomen geboden werden er ook op emotioneel vlak op vooruit gaan…dat zou zelfs niet altijd toereikend zijn.  Mensen moeten op alle vlakken meer leren samenwerken…of ze zullen blijven uitgebuit worden door de zweep van het systeem van het speculatiekapitaal en zijn in meerderheid onzinnige bezigheden.  Om te kunnen leven heb je geen miljarden auto’s, 95 soorten mayonaise, militaire industrie, honderden financiële producten en een Star Wars games cultuur nodig.  Geen politiek systeem dat de mensen wil doen blijven geloven dat er niet genoeg ‘geld’ is, terwijl het eigenlijk om de digitale waarden 0 en  I gaat die je kan aanwenden en verdelen zoals je wil.  Mensen worden eigenlijk afgehouden van te doen wat ze graag willen.  Zonder dat de ecologische grenzen overschreden worden is er heel veel mogelijk.  We kunnen geen struisvogels blijven terwijl Baron Oorlog en Master Grote Poen regeren.

    Ach wat.  Vergeet het negatieve, rakel het niet op en richt je op toekomstige positieve projecten.  Persoonlijk en Collectief.  op de octo filoview photo " soms onthouden we alleen de dialogen die we niet verstaan", (maar leve toch de leuke, humoristische en zo meer ) . Een voorbeeld van plezante dialogen, een volgende keer misschien.

  • Onderzoek naar de zin der veranderingen

    Understanding interaction in how things and situations come in too being.jpg

    onderzoek naar de zin van veranderingen

    We vertrekken van uit de aarde als geheel.  De natuur, zijnde het universum heeft de techniek van de celdeling ontworpen en heeft van uit zijn energie en dynamiek altijd al geweten dat een verdere groei naar organismen en soorten onmogelijk zou zijn zonder steeds herorganiseren van zijn kunnen. De natuur, zichzelf baserend op zijn eigen eigenschappen, de fysica en chemie in haar heeft zichzelf dus biologisch leren voortplanten; eerst volgens het vrouwelijke XX principe, dan via de mannelijke ent ervan,  XX-XY. 

    De oer-kern van wat en wie wij nu zijn; bestond toen al.  Achteraf bekeken is  het alsof de energie van de materie (laat ons die gerust de ‘bezieling’ van de natuur noemen…altijd al naar ons bewustzijn op zoek geweest is.  Net zoals dat bewustzijn van ons nu hartstochtelijk op zoek is naar ons geweten : het uitkienen van hoe we met zijn allen aan een humaner wereld kunnen werken.  Zover waren we nog niet : de natuur moest zich  eerst  van zijn diverse dierlijke krachten bewust worden en via allerlei mutaties en door zijn eigen energie gerichte toevallen gaan werken aan een ander model van bestaan.  De natuur had uit nieuwsgierigheid het water al verlaten en ondervond dat het beter was een vogel te worden, dan een dinosaurus te zijn.  Het zijn der natuur zat tenslotte ook in de aapachtige wezens en werd het een beetje beu van alle dagen tegen het klimaat en tegen andere individuen en groepen te moeten vechten om te kunnen overleven en besloot telkens na vaak vele bloedige omwegen toch maar om als groep de strijd om de overleving voort te zetten. 

    Duizenden jaren van evolutie verstreken.  De mens in wording had het vuur bedwongen en het gebruik van metaal en het leven in permanente nederzettingen ontdekt.  De filosoferende mens kon aan zijn ontwikkeling beginnen.  Uit emoties en kreten en machtsverhoudingen werd langzaam de taal geboren.  Kreten werden woorden, woorden zinnen, zinnen verhalen, verhalen tekeningen.  De sterren, de zon, de maan, de ‘elementen’ waren de ‘Goden’; een woord  voor dingen uit het leven en de dood die hij niet begreep.  De natuur volgde zijn eigen logische politiek al sinds ZIJN, ontstaan uit ruimte die niet NUL wou worden ontplofte.  Wij zijn de natuur, maar hoe vaak voelen wij die enorm belangrijke band met wie en wat voorafging en in feite nog is, nog aan ?  ‘Tijd’ is een mathematisch iets dat ons toelaat van te begrijpen, maar in feite is er alleen steeds evoluerende inhoud van materie en al wat deze aan bezieling voortbracht.

    Wij werden in geschiedenis onderwezen van uit de stelling dat het gewoon een opeenhoping van gebeurtenissen was, zeker geen evolutie van productiemethoden die steeds nieuwe klassen voortbracht én God had de natuur geschapen en aldus zaten we met een nieuwe ons verdelende tegenstelling, atheïsten tegen theïsten; eigenlijk gewoon een oorlog van denkbeelden; één van de technieken om de bovenste laag oorlogen en armoede en rijkdom en aldus zijn gezag in stand te laten houden.  De wetenschap heeft de deeltjes ontdekt die materie kunnen scheppen, de ‘godsdeeltjes’, wil iedereen daar alstublieft mee tevreden zijn en het levensbeschouwelijke vooral toespitsen op de kwaliteit van zijn of haar persoonlijke relaties ?  Daar ligt pas, naast de sociale dingen echte persoonlijke en collectieve zingeving in…om daar te geraken, laat het ons zo stellen, hoefde de natuur ons zelfs niet te scheppen, wij zijn natuur; eeuwig op zich, we komen van straling en wat er daarmee mee gebeurd na de dood, wel: niemand die het weet; gewoon een intuïtieve energie zoals in de tijd van die allereerste cel die niet meer telkens het lange proces van cel te worden moest herbeleven door zich gewoon te delen, voort te planten.  We zijn sinds toen nog één genetisch vertakt wezen eigenlijk met ten gevolge van onze collectieve geschiedenis en andere domino’s de uitdagingen waarvoor we vandaag de dag staan.   In onze natuur ligt het van van uit de puinhoop die onze wereld op tal van plaatsen op verschillende manieren is te werken aan verbetering van de kwaliteit van levensomstandigheden op aarde, niet alleen stoffelijk, maar ook materieel. We hebben een persoonlijk en een sociaal geweten, dat sociale geweten vooral, wordt door de huidige culturele omstandigheden te veel opgeofferd aan de belangen van een piepklein percent die de wereld wie weet naar nog erger oorlogen voert dan deze heeft gekend.  Laat ons hopen van niet.  Maar blijf U informeren en organiseren, gebruik Uw stem.  Zie ook http://filosofischverzet.skynetblogs.be http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be     en de er aan gelinkte wereldreferendumblog   http://bloggen.be/conscience2008                      7/12/2017 donderdag  (herwerkte tekst van 17/04/2002)

    Lees meer...

  • Heb het niet over oorlog !

    -Heb het niet over oorlog !  Die vroege avond in het frietkot.  Zevental mensen, drie druk met foontje.  Lange tijd stil wachten op de vruchten van de arbeid van de horeca mensen.  Dacht bij mezelf, ‘ik doe eens doodgewoon en zeg ook niks, wat makkelijker zou moeten zijn tussen niet bekenden.  Was iedereen aan ’t hopen op kleine bestellingen zodat men zo vlug mogelijk weer naar de stulp kon gaan om daar lekker verscholen van de buitenwereld een andere stilte in te gaan ?  Die van de media-stilte.  Op geen enkele nieuwszender was het nieuwswaardig dat de staat Zion nabij Damascus gebombardeerd had terloops.  Ik gebruik hier de naam Zion omdat ik de wel weldenkenden in dat land niet wil beledigen. Maar bon, dit terzijde komt er een kerel binnen die de aanwezigen na een stilte met luide stem vraagt “of er iemand de uitslag van de loting van de wereldbeker 2018 weet”.  Niemand.  Behalve ik.  Het noodlot achtervolgt me.  Ik steek dus van wal met wat de mensen het liefste horen, de groep van hun eigen land.  “Panama, zeer verdienstelijk daar ze oorlogsstoker nummer één, het Dollarimperium uit de eindronde hielden.  Dan Tunesië waar men als eerste dacht dat revolutie en vrijheid en democratie de macht aan de geldelites en hun imperiumvrienden laten was…tijdens die zogenaamde ‘Arabische Lente’ in de tijd.  En dan een voor de moment Eng land omdat het een zeer groot deel van de munitie die men op Yemen werpt levert.  Wel passend in het horror werkgelegenheidsscenario dat de bedienden van de wapenindustrie ons via hun democratie opleggen.  Een andere groep dan, het zo beschimpte Rusland, al een jaar lang moeten we horen van dat gehack en getak, van die inmenging bij de US verkiezingen, jawadde, als er één land is dat zich op alle manieren inmengt in het beleid van anderen, dan zijn het de dollarimperialisten wel.  In de Russische groepen zitten trouwens de militaire tegenpolen en vrienden van de dollarmannen, the Swoedi Jarabs en Egypt (in mindere mate).  Ik kon het dus weer niet laten mezelf te zijn.  Wat later begon men over Sint Nicolaas, waarna ik over Turkije begon, want die komt van daar.  Ineens vloog de tijd in het ruimteschip ‘frietkot’.  Ik denk dat België of Duitsland kampioen worden, maar Ijsland zou eens moeten winnen, daar is men nog het progressiefst bezig.  In feite zou men dat alle maanden moeten spelen zo’n wereldkampioenschap voetbal, maar elke maand tussen andere regio’s van provincies…of iedereen wordt ineens té nationalistisch.  Zie zo al de finale Hageland-Groningen vóór mij in 2019 !   Van patriotisme gesproken, volgende week maandag 11 december moet U om 19u30 in de Knoet in Aarschot zijn voor een lezing over de tweede wereldoorlog zoals U hem in school niet hoorde onderwijzen !  Een Oost Vlaamse prof uit Toronto vertelt er over zijn pionierswerk.   Vandaag den derde december, zon…dag hoop ik.